Stemme: Seght my doch wel lieve soete Maegt.
DRoeve stem, de lucht met rouw-klanck slaet,
En voegt u (als 't past) in een so droeve staet,
Mits 't noodlot u Polexander heeft
Sijn levens draet ghesneen, niet willend' dat hy leeft.
2 Perle-drop, vloey langhs de wanghen neer,
En plonder het haer tot teycken van 't hertseer
Dat u druckt door 't averechts gheval,
Dat sonder Cloris doodt vergheten noyt zijn sal.
3 Want noyt was op aerde beter paer,
Wiens een-ziel'ghe sin, dat soo wel sloot te gaer:
Want sijn wil, mijn volle wenschingh was,
Maer 't noodlot ick vervloeck dat ons af scheyt so ras.
4 Spijt noodlot en voorbereydt misval,
S'en letten my noyt dat 'k hem niet volghen sal,
En dat 'k schuw des Hemels heldre Lamp,
En keur voor 's werelts vreught een onder-aertsche damp.
5 Want Cloris voor een wereldtsche lust,
Kiest Polexander en liever is ontrust
In ghequel, in knarssingh, en ghesteen,
Dan vrolijck sonder hem te leven hier alleen.
N. Pels.
Verandert in tijdts.