Stemme: Annelein wass hast du dich versprocken.
SOo haest den blixem my sloegh van u oogen,
Voeld ick my door nieuws gierigheyt bedrogen,
Want eer ick 't dacht
Of nam in acht,
Soo was mijn gulde vryigheyt vervlogen,
2 'k En doe nu niet dan te bedencken kunste,
Waer door ick mocht afpracchen uwe gunste,
Maer vruchteloos
Ick klaegh, ick koos,
En al wat ick voorwend, 't is al om sunste.
3 V ooren ghy toestopt voor de gheruchten
Der nare galmen, die mijn borst ontvluchten,
V hart verhart
Beboert myn smart
Dies 'k half wanhopend leef in vrees en duchten.
4 Hoop my belooft u gunste te verkrygen,
Maer vreese doet die flucx ter neder zygen,
Wanneer ick, och!
Let op 't bedrogh,
Van soo veel Minnaers die naer u gunst stygen.
Verandert in tijts.