Stemme: Schept ghy veel vreuchts, etc.
IVffrou verschoont,
mijn plompicheyt aen u betoont,
Int praechen van u gunst,
Door een voudighe reden,
Want ick noyt tijdt besteede
In Hoofsche redens kunst
Op vreemde pracht
Van reden slae ick weynich acht,
Ick spreeckgoet nederlants,
Al ist niet Haeghs noch Hoflijck,
't Is daerom niet min loflijck
Als 't mengelmoes of frans.
3 Ja houd voor wis,
Dat 't nutter en bequamer is
Te spreken moeders tael,
Als dat door vreemde woorden
Te raedbraecken en moorden
Met onduytschlijck verhael.
4 Want onse tael
En is niet so beroyt en kael,
Dats' andren van nood heeft,
Maer is so rijck en rijplijck,
Datse wel onbegrijplijck
Voor al d'andren streeft.
5 Die Nederlands
Opsmukt met onduyts ofte frans
Is even als een nar,
Die stroy voor goude koorden
Op roo fluweel laet boorden,
Om te proncken van ver.
6 't Schijnt van ver yet
Maer niet ist alsment wel besiet,
En 't is belacchens waert,
So ist oock met die genen
Die onse spraeck vereenen
Met der onduytschen aer.
7 Daerom ick sal
Noch u noch yemant te geval,
Hervormen myne reen,
Schelt vry Hollantsche botheyt,
Ick acht geen hoofsche sotheyt,
'k Ben met mijn spraeck te vreen.
Verandert in tijts.