Skip to content
1637

Amsterdams minne-beekje. Deel 2

Anoniem

Stemme: Geswinde bode vande Min, &c. Ofte: Amira die sat aende Beeck. &c. ACh hoe dick benauwt ghy mijn hart, Met u droef ghesicht, En baert in my een born vol smart, 't Welck my niet verlicht,

Noch verlaet, noch versacht, Voor ick baet, voor u klacht, eens weet Om wegh te dryven u leed, Want mijn hert ghy wond Als u lieve mondt Spreeckt een droevigh woort, Dat mijn zieltje stracx vermoort. 2 Ey seght mijn Engel en mijn Vrouw Wat ontrust 't gemoet En seght my d'oorsaeck van u rouw Die u quellen doet Want mijn hert ghy verworght, Als u smart, ghy verborght, voor my Die de pyne met u ly Die het suer en 't soet Die het quaet en 't goet Die de straf en plaegh Al te samen met u draegh, 3 Daerom laet my doch langer niet In dees droeve ramp Noch in dit aenwassend' verdriet,

Maer schuyft wegh dees damp Van u borst die de lach Gans bemorst, en een ach! vol druck Voor-boo van mijn ongeluck, Want ick sie dat 't gelaet Vytdruckt 't geen de praet Berght, en niet brenght voort, Maer ghy 't in u herje smoort I. G. Vlooswijck.

Rede doet leven.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.