Skip to content
1637

Amsterdams minne-beekje. Deel 2

Anoniem

Stemme: Cephalus daeghlijcx plach, &c. Ofte: Ick sucht, ick klaegh, ick ween, &c. ICk mach wel droevigh zijn Nu ick laes heb verloren, Mijn hert mijn ziel de liefste mijn, Dien ick had uytverkoren. 2 Wie dat stond in mijn hert En was mijn lief mijn waerde, Ach lief u doodt die baert my smert Doch niemand die en spaerde. 3 Hoe menigh trouw minnaer O! wat droevige saken Heeft zijn lief van hem int gevaer Door de doot sien ontschaecken. 4 Most Hero haer lief niet Int midden vande baren Sien smoren, helaes! wat verdriet Quam haer het hert beswaren. 5 Tot tranen my beweeght, Als ick laes! overdencke Hoe soet en minnlijck dat ghy pleeght V kusjes my te schencken. 6 Wat hebt ghy menighmael My door u aerdigheden En seer soet bevallighe tael My vervoert door u reden. 7 Hoe menighmael gevleyt, Gestreelt en liefs bewesen, En door u groote dienstbaerheyt Mijn jonge hert belesen. 8 Waer sal ick my voortaen

Bedroefde Vrouw begheven, Mijn lust, mijn vreughd is al ghedaen, 't Verdriet my meer te leven. I. G Vlooswijck. Rede doet leve.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amsterdams minne-beekje. Deel 2 · Anoniem · Poetry Cove