Skip to content
1637

Amsterdams minne-beekje. Deel 2

Anoniem

Stemme: Amarilli mia bella. ROsemonde beminde, Wel schoon, maer preutsche Maeght, Hoe kan men vinden, een sulcke wreetheyt

Begaefde borst, als ghy betoont och! armen Aen hem, die nu door 't kermen Heel afgemat is, Goddin laet u mijn klachten Rosemonde, Rosemonde, Rosemonde versachten.

2 Kondt ghy langer aenschouwen Sonder dat gh' u beweeght Mijn druck en rouwe, o smert-lief-siende vrouw: Daer ick by na, vergae en smelt in tranen,

Ja k sie de wegh al banen Die ick betreen sal, soo ick u gonst moet derven Rosemonde, &c. dat's sterven. 3 Ey Goddin siet de blijcken

Van mijn geplaeghde leen, Die schier gelijcken een vande doode Lijcken, Die vande aerd haest sullen zijn verswolgen, En die 'k sal moeten volghen

So ghy noch in my hebt lust en schept behagen, Rosemonde, &c. te plaghen 4 Ey neen laet liever dalen Op my u lieve gonst,

Als ghy eerst de stralen, oorsaeck van dese qualen, Op my eylaes liet vallen, die my wonden, Dan sal ick zijn verbonden Om t'uwen dienste van u verloste leden,

Rosemonde, &c. 't besteden. Den mensch is veranderlijck

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amsterdams minne-beekje. Deel 2 · Anoniem · Poetry Cove