Op de wyse: Nae dien u Goddelijckheydt, &c.j
ACh overschoone vrouw
Aensiet doch eens mijn trou,
Die ick u staegh toedraghe,
Ick kome in de nacht
Met bidden en met klaghen
Door groote liefdens kracht.
2 V trotse brave leen
Die doen nu mijn gebeen
Op off'ren aen u schoone,
En dwingen dat ick moet
V mijne dienste thoone,
En vallen u te voet.
3 Want mijn verlieft ghemoet
Ontsteeckt mijn heete bloedt,
En doet de brandt vermeeren,
En kruypt 't gebeente in,
Ghy kond mijn ziel beheeren,
En draeyen na u sin.
4 Ick stae hier voor u deur,
Vol suchten en ghetreur
Met druck en pijn belade,
Gy toont een gunstigh oogh
Bewijst my doch genade
Beweeght door groot medoogh.
5 Laet nu mijn nat ghetraen
V doch ter herten gaen,
Op dat ick troost verwerve,
Want mijn bedroefde hert
Indien ick u moet derven,
Vergaet door pijn en smert.
6 Ey hertje weest dan milt,
Op dat eens wort ghestilt
Mijn suchten, klagen steene,
Want mijn verdorde ziel
Gantsch afgemat door weene,
De rif niet langher hiel.
Rede doet leve.