Skip to content
1637

Amsterdams minne-beekje. Deel 1

Anoniem

Stemme: Ie ne puis Eviter, &c. ROemwaerde Carinel. 'k leef in een nare hel En duysternis, Nu ick de luyster mis Vw't flonckrend oogen En starren, licht Hebben bewogen My, en getogen Tot Minne-plicht. 2 Vermach 't nu van u hart Dat ghy in bange smart My leven laet, En my begeven gaet So mach 'k vervloecken De tijt en stond Dat 'k my verkloecken

Om u te soecken Eerstmael bestont. 3 Want nu 'k gevangen ben Ick met erlangen ken Hulpe noch troost Om eens te zijn verpoost. Van al mijn pynen, Hierom vriendin V gunst laet schijnen En haet verdwynen Door wedermin. N. Pels

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amsterdams minne-beekje. Deel 1 · Anoniem · Poetry Cove