Stemme: Der goden dwingelant.
AEnhoort o straffe vrouw,
mijn klacht gemengt met rou
Met suchtjes en gesteen,
Met traentjes die ick stort,
Om dat u wreet gemoet
Niet eens beweeght en wort,
2 Kond ghy noch sien mijn hert
Belaen met pijn en smert,
En worden niet beweeght,
Daer ick so vriendlijck bidt,
En offer lijf en ziel,
't Welck ghy alleen besit.
3 Men siet dat harde steen
Vythold door dropjens kleen,
En slijt door lange tijt,
Soo krijght het sachte nat,
Door dien het dickmael valt
Op d'harde key noch vat.
4 Maer hoe dick dat ick klaeg
V bidt, u smeeck, of vraegh,
Soo dunght het nimmermeer
Door u verstaelde borst,
Al is mijn aengesicht
Van traentjes nat bemorst.
5 Sal 't nimmer dan eens zijn
Dat u mijn druck en pijn,
Mijn droef en naer gekarm,
Beroeren sal u ziel,
Daer ick ootmoedelijck
Gedurigh voor u kniel.
6 Soo nu mijn bange geest
Door 't al verdriets tempeest,
My eyndelijck begeeft,
En 't lichaem daelt na 't graf
Soo denckt van dees doot
Ben ick heel d oorsaeck af,
Rede doet leven.