Skip to content
1637

Amsterdams minne-beekje. Deel 1

Anoniem

Stemme: Om een die ick bemin. &c. OM een dien ick besin Soo moet ick treuren, Ick bie haer my myrre min Altijt te veuren, Ick lach en lonck altijt Op haer gepresen, Als zy my yets wat seyt, Ick geef haer goet bescheyt, Is zy mijn opgeleyt, Het moet soo wesen. 2 Gunt goede Goden ach! Dat ick mach winnen En haer verkrygen mach, Sy die mijn sinnen Heeft onder haer gebiedt Door haer soet wesen Dat zy aen yder thoont, 't Wert niet genoegh beloont, Sy hoort te zijn gekroont En hoogh gepresen. 3 Cupido arrigh wicht Heeft my doorschoten Met zijn felle schicht Jae een soo groote Wondt in mijn teder hert, 't is niet om lyde, Mijn heele inghewant. Leyt in soo heeten brandt, Het kost my mijn verstandt, Wie kom mijn vryde. 4 Niemant als dien ick lief, En seer hoogh achte, Ick ben tot haer gerief Met mijn ghedachte, Sy kan myn helpen uyt Sees sware pyne

Met hare kusjes soet, Waer mee 'k mijn lusjes boet, Soo sy dit niet en doet Siet ick verdwyne. 5 Mijn waerde Lea schoon Laet u bewegen, Siet eens wat ick u thoon Dus neer geseghen, Mijn boesem heel ontbloot, Lief voor u ooghen, Alwaer myn hertje leyt Dat u soo soetjes vleyt, Ick bidt mijn Son bereyt V tot meedogen. I. V. Hoeven.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amsterdams minne-beekje. Deel 1 · Anoniem · Poetry Cove