Skip to content
1637

Amsterdams minne-beekje. Deel 1

Anoniem

Stemme: Wout ghy my geven een Conings leven. ACh lief hoe bitter, ist my gescheyden, Te zijn Goddinne, van u die 'k beminne Boven yemant el, Ja Silvia, Silvia, oorsaeck van al mijn quel. 2 Onluckigh, mach ick voorwaer wel noemen d'Vyr dat mijn oogen, eerstmael 't soet vermogen, Sagh uws ooghs gestrael, My docht dat ick doen was in 's Hemels sael. 3 Maer nu, och lacy, ick lamentere En al mijn vreuchde, keert in ongeneughde, Ja van druck ick sterf, Om dat o schoone, ick u gesuchte derf. 4 Hebt doch medoghen, ick die demoedich Al knielend smeecke, om u hert te breecke, 't Welck soo is verhert,

Ach Silvia, Silvia, verlicht toch eens mijn smart. 5 Wilt my o, schoone toch weer liefd toone, Ghy sult bevinde, ach mijn ziels-beminde, Wat ick u soo trouw Ach lief sal wesen, als oyt was man zijn vrouw. 6 Hier mee Princesse sal ick verwachten O Parragonne. sien wat ghy sult jonne 't Leven of de doot, Ach Silvia, Silvia, aensiet mijn liefde groot. Q. V, Voort. Hope voet.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amsterdams minne-beekje. Deel 1 · Anoniem · Poetry Cove