Skip to content
1637

Amsterdams minne-beekje. Deel 1

Anoniem

Stemme: Ach blinde Bengel. WAer toe o minne Prickelt ghy mijn bloet Wegh uyt mijn sinne Wegh uyt mijn gemoet Wegh min ick dan u uyt mijn harte, gae soete wreetheyt gae V lieve quellingh doet mijn leven schae. 2 Hoe kan ick leven Daer ick ziel en sin Haer heb gegeven Dien ick trou bemin

O min die my uyt lust bekoorde, tot wellust van een Vrouw Wegh soete minne, wegh ick heb berou. 3 't Scheen dat u sinne Lieve Rosemond Mijn wilde minne: Maer geveynsde gront Heeft myn door schijn van gunst bedrogen, 't vertrouden op het geen Daer ghy mijn Lusjes stelde me te vreen. 4 Dat waren kusjes Ja het was noch meer, Gaeft ghy myn lusjes Niet al haer begeer, Mocht ick niet na mijn wil gemeten, al t geen de minne wou Hoe Rosimonde? hoe my dus ontrou? 5 Wat denckt u herte Als de min tot spijt V dese perte Rosimond verwijt, Wat denckt ghy doch als u gedachten op onse vryheyt voen? Ach! Rosimonde, ach! hoe kund ghy 't doen. E. C. Patientia victrix. Phaedra

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amsterdams minne-beekje. Deel 1 · Anoniem · Poetry Cove