Stemme: Courante la belle.
BEgaefde Catarijn,
Pronck van ons haven,
Door al de gaven
Die in u zijn,
Die ghy met matigheyt,
En volle statigheyt
Gebruyckt naer waerdigheyt, recht soo 't hoort,
Waer door dat ghy bekoort
En treckt self de Goden tot u min,
Ja Venus stoocker
Sijn boogh en koocker
Die buyght ghy na u sin.
2 En mids de waerdigheyt
Van uwe leden,
En heusche zeden
Vol aerdigheyt.
My geven meerder stof
Tot roem van uwe lof,
Als mijn verstant (te grof) vaten ken,
Waer door dat ick beken
Dat mijn pen al te vermetel is geweest,
Yets te beginnen,
Daer hooger sinnen
Om breecken haren geest.
3 Soo dan begaefde Maeght,
Heb ick gheschreven
Of yets bedreuen
Dat u mishaeght.
Verschoont het met bescheyt,
Denckt dat genegentheyt,
In plaets van mogentheyt zijn geweest,
Die u verstant en geest
Niet naer waerd maer na haer macht hebben vereert.
Doch niet naer wille
Maer om te stille
Mijn neygende begeert.
Begeert baert onrust.