Skip to content
1637

Amsterdams minne-beekje. Deel 1

Anoniem

Stemme: Alst begint. O Droefheyt ongemeen, Ick tuymel door mijn sinne, Ick minde Carileen, Die veynsde weder minne,

Maer laes // ick was te dwaes: Want haer minning soet, Dat smaeckt my nu als roet. 2 Ick offerd' haer mijn hart, Sy vlijd' haer naer mijn wensjes 'k Sey liefste saft mijn smart, Vriend seydse toeft allensjes Te haest // de mensch verbaest, Ay praet daer niet meer van, Of komt soo nimmer an. 3 'k Ging op haer vrienden raet Noch eens haer hoogheyt vrage, s' En toont haer stuers noch quaet: Maer vry een goet behagen Voorwint // wierd ick geblint, Sy eyst bedenckens tijt Ick schold haer soo langh quijt. 4 De tijt was heen dies ick Mijn Nymphje weer ging vinde, Wegh seydse Frederick, 'k Hou niet van sich te binde, Schey uyt // Vryer 't beduyt Soo veel niet alsje mient, Want jy me niet en dient. 5 'k En was nau van haer ach! Daer schatert in mijn ooren Een vreemde donderslagh, Dies ick beswijck int hooren, 't Besluyt was 's is de Bruydt Met Doris weest te vreen, En daer mee sweem ick heen. Lustigh.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amsterdams minne-beekje. Deel 1 · Anoniem · Poetry Cove