Skip to content
1637

Amsterdams minne-beekje. Deel 1

Anoniem

Op de wyse: Amira, die sat aen de Beeck, &c. WEl, Knelis, wel men soete vaer Bruygom veul geluck,

't Is recht een Hylick Grietjes Claer, 't Is een giestigh stuck, Wel dorst jy // dit bestaen Watten vreucht, watten Haen // jy bint Claertjen het jou hiel besint, En jou Moertjen mee, gingh soo dick na stee, Maer weynigh docht ick, siet Datje krijght het kijnt van Griet. 2 Veur niet had jy jou opgeschickt, Wongder hadje 't veur, 't was al verciert, doormaeyt, bestrickt 'k Saghje in jou deur, Nou men langst // nou men knecht Nou men giest // wel te recht // dorst jy Stout bestaen jou vryery, Wat al kostelheyt // selder zijn bereydt Als jy (hier wel op let) Tijt mit jouw' Bruyt te bedt. 4 Het hiele Dorp is nou in roer De Klocken maken vreucht, Men siet nou naulijcx nau een voer

't Is om jouwe Jeught. Drinckt doch iens // veeghtet uyt, Bruydegom // ende Bruydt ter eer, Dat de Bruylofts lust vermeer Siet Vys Jaep nou springht, Siet hoe Gijs-oom drinckt, Nou weerje assen man, Rondom met een volle kan. 4 Mijn dunckt de Bruyt wel dapper prijckt, Statigh as ien sloep, Wel Knelis vaer dit niet en lijckt, Hoorje niet de roep? Van al 't Veen // siet de vaen, Steeckt men uyt // al de Laen deursiet Toont men vreugd, en gien verdriet. Ey hoe giestigh hoort // speultmen soet accoort Op 't schotjen en op tangh, Met een minnelijck gesangh. 5 Steeckliecken komen gapen an Of sy zijn versot, De Gans die treckt so menigh man,

In een bolle rot, Neemtje Bruydt by haer hangd Toont gien recht boers verstanghd, zijt kloeck Als liefhebber van de doeck, Bruyloft, Bruyloft groot // al die hier zijn ghenoot Nou veeght ien Roemer uyt Dat op Bruygom ende Bruydt. C Colevelt. Een in't hert.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amsterdams minne-beekje. Deel 1 · Anoniem · Poetry Cove