Stemme: Amarilli mia Bella.
Ha wreede Rosemonde.
Gedachtich lijt de smart,
En straffe wonde,
My door het oogh gesonde,
Tot in myn hert?
Laet bracke tranen reegen,
Tot meedoog u beweegen.
Wat voor de vreughd' hebt ghy my toe gesonden
Roosemonde, Roosemonde, Roosemonde, dees wonde.
2 Beulin en straffe Vrouwe!
Moordersse van mijn ziel,
Waer is de trouwe,
Die ghy trouw, swoert te houwe:
Heeft die een kiel,
Door grondeloose kolcke.
Gevoert naer vreemde volcke?
Soo wensch ick dat de vloet hadt op gesoope
Roosemonde, Roosemonde, Roosemonde, mijn hoope.
3 Wel hebt ghy een verlange,
En graeghten tot mijn doot?
'k Ben u gevange:
Komt wreed' en al te strange,
Beulin door stoot,
Dees geofferde lede
Die willich zijn te trede,
Daer sy geen licht naer duysternisse speuren,
Roosemonde, Roosemonde, Roosemonde, met treure.
4 Ach of mijn droeve claegen.
V stael ver-herde hert,
Soo mocht door knagen.
Dat ick naer mijn behaegen
Troost voor mijn smaedt,
Van u eenmael mocht erven,
In plaets van levend' sterven,
Ick soude dan, tot weer-loon met Laeurieren
Roosemonde, Roosemonde, Roosemond' u, vercieren,
N. van Haeren.
In lyden geduldich.