Skip to content
1637

Amsterdams minne-beekje. Deel 1

Anoniem

Stemme: Amarillae mia bellae, &c. WAerom ach al te wreede En straffe, Charileen? Kan u mijn rede, en vleyende ghebede, Noch droef gheween Niet tot bedoogh bekoren, Of hebt ghy lief gheswore Om mijn te plaghe, Wel an ist u behage Karylena, Karylene, Karylena 'k Salt verdraghe. 2 Mijn lief ick sal 't gheduldigh, Tot aen mijn levens end' Verdraghen heel sorghvuldigh, Nochtans ben ick onschuldigh, V ist bekent, Hoe trouw ick van't beginne Der strickingh van mijn sinne

Hebt u gebiede // Mijn waerde doen geschiede, Karylena, Karylena // Karylena, Wilt niet vliede, 3 Ghedenckt eens aende woorde Die ghy voor dese deed, Ach, ghy behoorde // u slaef soo niet te moorde, Maer soo een eed Wel spoedigh te volbrenge, Wilt ghy mijn bloet dan plenge Tot loon mijn trouwe. Ey neen mijn waerde Vrouwe, Karylena, Karylena, Karylena Wilt ophouwe. 4 Ey wilt u doch bedare, En mijn getrouwigheyt Eens evenare ontlast myn van 't besware, Siet wie hier leyt, Mijn tranen big'lend stroomen, Mocht dat u wreetheyt tone, En dat mijn smeecke, u stael gemoed kost breken, Karylena, Karylena, Karylena,

Hoord mijn spreke. 5 Is al mijn dienst verlore. Mijn suchten helpt dat niet? Wilt ghy niet hoore // soo ben ick dan gebore Tot naer verdriet, Soo dat Atrop door sterve Mijn levens-draed sal kerve. Dan sal met karmen Mijn geest u steets om-armen Karylenae, Karylenae, Karylenae. Toont ontfermen. I. Soet. Niet soeter.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amsterdams minne-beekje. Deel 1 · Anoniem · Poetry Cove