Stemme: Rogiers bontemps.
HOe weerhanigh, los van gedacht,
Ist Vrouws gheslacht?
Hoe licht verkeert haer wuste sin:
Hoe ongedurigh, en wispelturigh
Is hare min.
2 Doe ick mijn lief om minne badt,
Doe bleefse prat,
En wou my nau ten antwoort staen,
Heel norts, en spytigh,
Heel bits, en bytigh,
My snaeuwden aen.
3 Hoe schoon ick smeeckte, vleyd' of sprack,
De walgh haer stack,
Van my, en oock van al mijn doen,
Mijn droeve klachten,
Haer noyt afprachten
Een enckel soen.
4 Maer nu my het langh loopen wraeckt,
Sy na my haeckt:
Nu trachtse selver na mijn min,
Maer myne sinnen,
Een ander minnen,
Die 'k trouwer vin.
5 Had sy doorsnuffeld Hoofts Granid.
Daer merch en pit
Van welgesoute reen in steeckt,
Sy had ghelesen
Dat trots te wesen
De liefde breeckt.
6 Daer Daiphil Dorelea vleyd
Hy aldus seyt:
Dat die geboden dienst versmaet
(Reuckloos en domme)
Wenschter wel omme
Alst is te laet.
N. P. Verandert in tijts