Stem: Wel wat hoor ik voor gerucht. SIlvia, die soete Bruyt Trat in een Schuyt, Wijl op sijn Fluyt
Coridon vast speeld’ op Strant, Dat de Beesjes, En de Geesjes Daelden uyt de Lucht, op ‘t Lant, En hem deden onderstant
2 Met hun keeltjes, want haer krop Geblaesen op Tot in den top, Vulden Bergen, Bos en Zee: De Nayaden, En Dryaden Quamen al van liever-lee, Op dit soet geluyt ook mee.
3 Iae ook het al-siende oogh (Dat daer om hoogh Aen ‘s Hemels Boogh Licht de Werelt met sijn Pruyk) Quam nieus-gierigh, En heel vyerigh, Om te weten stil ter sluyk
Wie soo speelden, wonder puyk.
4 Dus soo was ‘t verwondert al, Beyd’, Bergh, en Dal Door ‘t soet geschal; Maer dees’ lieve Harderin, Niet op ‘t Fluytje, Maer op ‘t Schuytje Stelden al haer hert, en sin, Roeyden soo ten Stroom-waert in.
5 Maer helaes! wat ongeluk, Of vreugd’ of druk, (Hoe noem ik ‘t stuk) Bracht dees’ Harderin in noot, Want haer oogen Die bedroogen Haer, door dien dat sy schaem-root Sach Coridons Pijpjen bloot.
6 Siet den Harder Coridon, Die laetst af won Sijn vrient Melon,
In het spel sijn beene Fluyt Stak door ‘n hoekjen Van sijn Broekjen Ongeveer een hant-breet uyt: Dit was d’ oorsaek dat sijn Bruyt
7 Door dit wonderlijk gesicht, Haer riempjes licht, En d’ Armtjes swicht, En vast star-ooght op sijn Fluyt; Wat doch dese Pijp mocht wesen: In ‘t gepeyns soor raekt de Schuyt Eer sy ‘t weet ter Haeven uyt.
8 Met verhief sy in de Lucht Een naer gesucht, En bang gerucht Komt u Silvia te baet: Strak den Herder Liep wat verder Als de Klip, daer ‘t Baeken staet;
Brocht haer op een drooge Plaet.
9 Daer sprak hy doen met geklach, Mijn Lief, ach! ach! Wat onluk mach V toch voeren uyt het Rak. Swijgt gy Guytjen, ‘t Was u Fluytjen Dat mijn bracht in ‘t ongemak, ‘t Welk flus door u kleeren stak.
10 Wel, is dit mijn Fluyt sijn schult, Hebt maer gedult, Ik wed gy sult Alsoo ras als wy te Lant Zijn gekomen, Niet meer schroomen, Maer u leeren, daer ‘s mijn hant, Van mijn Pijp de rechte trant.
UYT.
Cookies on Poetry Cove