Op den selve troetel-trant
Om het Troet’le minden Grietje,
Troet’len was Katrijntjes sin.
Troetel-deun is ‘t soetste Lietje;
Troet’len geeft ons het begin.
Troet’len sweyt het eelste vaentje.
Troet’len lost de Minne-dwang
Seyde Troetel-sieke Swaentje;
En sy Troetelde soo lang
Dat sy Troetelende proefde,
(In de Troetel-Negen-Maand’)
Hoe het Troetelen bedroefde,
‘t Maegde Troetel-hart betraent.
Want sy scholt het soete Troet’len,
Voor onwaert, en lompig hoet’len
F. M. N.