Stemme: Nova.
L Of Heyl'ge wetenschap, lof u Musijk;
Weer-gaedeloose lust, wiens groot Rijk
Van d' Helicon af daelden,
Tot op de aerd,
Daer gy soo waerd
In gaeuwe breynen straelden:
Dat self Plutonis volk,
In d' onder-aertsche Kolk
Verheugde in den brant,
Toen Orph'us Euredice vant;
Wiens gesank, En 't geklank
Van sijn Veel, En sijn keel
Pluto soo heeft tot volle vreugt verleyt,
Dat hy gaf Lof, U Stichtende vermaek'likheyt,
2 Den Dolphijn Arion te landen droeg,
Mits hy in Zee soo soet op Snaeren sloegh:
De sang kan heersing brouwen;
Want Amfion
Door 't singen, kon
Het groote Theben Bouwen.
De Godts-dienst heeft geen klem,
't En zy een schelle stem
Met d' Offer stijgt om hoog,
In 't aensien van Apollos oog:
Die de kunst, Met sijn gunst
Soo vereert, En vermeert,
Dat hy die steets by al de Go'on verbreyt,
Dies sy u Lof, ô Stichtende vermaek'lijkheyt!
3 De Sang Godinne, (die op Helikon
V lof verbreyden aen de gouwe Son)
Hout gy in jeugdig leven;
Gy haet de rou,
O blye Vrou!
En kunt ons wellust geven.
Verlicht ons het gemoet
Als 't in de aerde vroet,
Laet u leersame vreugt
De ouden geven nieuwe jeugt.
Als gy queelt, Als gy speelt,
Als gy maet, Hout, en slaet,
So wort ons Breyn in weelden gras geweyt;
Dies sy u Lof, ô Stichtende vermaek'lijkheyt!
I.Nooseman.