Skip to content
1647

Amsteldamse vrolikheyt

Anoniem

Stemme: De mey die ons de groente geeft. S Oo lang een Roos sijn teere Bla'en Houd dicht in een gesloten; Kan Wint een Blaedje niet versla'en, Of moetse gants om-stoten.

2 Dus is het met een teere Maegt Die nederig van sinne, Geen schennis in haer eertje draegt Van ongetrouwe Minne.

3 Maer als haer 't soete Diertje stelt Om cierlijk op te toyen, En by de Herders op het Velt Gaet al heur sinnen stroyen.

4 Dan doet en yeder staeg zijn best Om wat van haer te plukken,

Tot dat haer eertjen op het lest Valt heel-en-d' al aen stukken.

5 Dan is het al te laet geklaegt, (Schoon Peerle dropjes vloeyen) Want die sy heeft wel-eer behaegt, Willen heur 's dan niet moeyen.

J. N.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amsteldamse vrolikheyt · Anoniem · Poetry Cove