Stem: Na dien de goddelikheyt.
Herder.
A Ch soete Herderin,
Sult gy u wreede sin
Niet laten door mijn klagen?
Of is u hert van steen
Dan om my te plagen,
Ik die 't van herten meen?
Herderin.
2 Ach Clores! rust u hooft,
Waerom dus uyt-geslooft?
Wilt gy my doen Beminnen,
Nu noch tot geender tijt,
Sult gy my verwinnen,
Daerom te vreeden zijt.
Herder.
3 Noyt is mijn hert gerust,
Voor wat ik heb geblust
Mijn vyeriglijk begeren;
Of 'k sal Atropus schicht
In mijn boesem doen keeren,
't En zy gy my verlicht.
Herderin.
4 Gy meend' ik wort geneygt,
Om dat gy my wat dreygt;
Ik acht niet eens u smeeke:
Gy bid my als Amint,
Die sijn hert wou doorsteeke,
Schoon hy 't niet waer gesint.
Herder.
5 Dat sweer ik mijn Diaen,
Selfs by de Silvere Maen,
Ia by dees' klare Beeke,
By dese groene Bla'en,
Dat ik my sal doorsteeke,
Soo gy my gaet versma'en.
Herderin.
6 'k Hoor wel dat gy het segt,
Maer doch mijn lieve Knecht
Gy sult hier niet beklijven:
Daerom laet my met vre'en
My mijn Beesjes drijven,
Want ik na huys moet tre'en.
Herder.
7 Adieu dan Tygers aert,
't Schijnt dat gy zijt gebaert
Niet dan om my te plagen:
Ik sweer u by Iupijn,
Dat gy 't noch sult beklagen:
Als ik in 't Graf sal zijn.
8 Adieu dan Linde groen,
Gy sult mijn doot kond doen,
In u sal zijn geschreven
Hoe dat ik in 't verdriet,
En ook quam om 't leven,
En wie my daer toe riedt.
U Y T.