Toon: Tweede balet.
PRocris, ach mijn waerde!
V geraekt, wreede
Schicht, die u smeeden
Moet na Nikkers aerden:
Door dien ik u niet
Vytgaen liet
Om verdriet,
Voor mijn ziel te beschikken, ach! heden
Wert mijn luk vertreden.
2 Door dees’ Pijl die ‘t leven
Van mijn Lief roofde:
Phœbus verdoofde
Doen sy ne’er-viel, geven
De Kruyden geen blijk,
Dat mijn Rijk
Leyt in ‘t slijk:
Ach! ja sy treuren, en op haer blaede
Lees ik mijn versmade.
3 Lieve bleeke Lippen!
(Eertijts als Roosen,
In ‘t eelste bloosen)
Ik genaek u Tippen:
Ach bestorven Mont!
Soo gy kond.
Opent terstont;
En seght noch eens, Cephale, Cephale!
Wat hant kan af-male.
4 Mijn onluk, geen menschen:
Want noyt geschiede
Onder de liede,
Die malkand’ren wenschen
Welgaen, dus een woort
Gode, smoort
My ook voort,
Op dat ik Procris mach geleyden,
Sonder oyt te scheyen.
‘t Vertreede Rijst.