Stemme: Laura sat laest by de beek.
N V gy queeckster van mijn hert,
Van Morphus zijt vast gekluystert,
Zijn mijn sinnen soo verwert,
Dat het breyn de re'en verduystert:
Troosteres, ik bid, ey luystert
Niet meer na die loogen-vorst,
Want hy u soo soet kan wiegen,
Door sijn ydelijke bedriegen,
Dat gy meent gy kroonen torst.
2 Hy uw menigmael verblijt
Door sijn viese gekke grille:
Hy kan maken dat gy zijt,
Al wat gy soud wesen willen;
Hy sal u wel soo lang stillen,
Tot hy met u heeft gespot,
Dan op 't soetste van u dromen,
Als gy zijt tot staet gekomen,
Gy van Konink, wort tot Sot.
3 Daer leyt al u moet ter ne'er
Die gy prachtig meent te voeren;
Die gy waert, die zijt gy weer:
Daer van Lief laet u niet loeren,
Ia, al waer 't datse u swoeren
Duysent kroonen voor u staet:
Laet u daer door niet verleyen,
Gy bevint het in het scheyen;
't Is maer vruchteloose praet.
Rijst dan bid ik wakkere Vrou,
Laet u tweede ziel niet wachten,
Dit 's den dag, als dat men sou
Eens volbrengen, 't geen wy trachten:
Gy siet kreupels doen haer krachten;
Kom mijn Liefje, wel hoe dus,
Heeft u Morphus my ontnomen,
Dat ik u niet kan bekomen,
't Is best ik haer wakker kus.
Jan Meerhuysen.
Oordeelt na 't Voorbeelt.