Stem: O! Kersnacht schoonder, &c. ACh! Laura Lief, staekt u wreetheden, En hoort na Tyters Minne-beden; Hebt deernis met sijn droef geween; Of is u hert als Diamanten, Of is 't versteent, aen alle kanten, Gelijk een harden Keysel-steen.
2 Was 't als een Steen, 't was te bewegen, Want die verslijt wel door regen; Maer Lauraes hert beweegt haer niet, Door smeken, vleyen, bidden, klagen, 't Geen ik aen haer doe alle dagen: Noch door de tranen die 'k vergiet.
3 Ach! Laura Lief, toont doch medoogen; Aensiet hoe maeg'r, en hol van oogen, V Tyter vleysch, en bloet verteert: De oorsaek kunt gy licht'lijk raeden, Om dat gy Tyter gaet versmaden, En niet sijn trouwe Min begeert.
4 Vaert wel dan Laura, ik moet suchten, En droevig van u af gaen vluchten; Nu gy mijn liefde soo versmaet, Wil ik het steets gebroet verlaten, En alle Vrouwen dood'lik haeten, En nemen aen een Herders staet.
5 En gaen in naere Wildernissen, Om dat ik moet mijn Laura missen,
En doolen als een Balling voort, Door Bosschen, Bergen, diepe Dalen, Tot my de bleke doot komt halen; Of een wreet Monster my vermoort.
6 Als dan mijn lichaem is verscheyden, Sal u mijn bleke schim geleyden, Gelijks' in 't leven heeft gedaen: Mijn geest sal voor u oogjes waeren, Niet om mijn Laura te vervaeren; Maer om haer noch ten dienst te staen.
7 Sal dan mijn Engels hert niet wroegen? Of baert mijn doot u ziel vernoegen? Komt Laura helpt u Slaef in 't Graf: Nadien ik u niet mach genieten, Sal my geen doot, hoe wreet verdrieten, Om dat ik u noyt oorsaek gaf.
J. Volhart. Volhart in Liefde.
Cookies on Poetry Cove