Stemme: Nova.
SChoonst' Angelette, die mijn ziele boeyt,
Waerom belet gy dat u rankje groeyt,
Dient u sijn pijne// Tot medecijne,
Klare Fonteyne,
Dien met vreugden sproeyt.
2 Zijt gy gebooren tot mijn ongeluk,
Hebt gy geswooren, mijn soo eynden druk.
Maer al te teeren// Soo sal ik sweeren,
Dat u sal deeren
Een soo grusaem stuk.
3 Mijn hoop die was als Fielamon,
Op u mijn hoop, mijn troost, mijn waerde Son,
Te leven stille// Naer Godes wille,
Noyt geen verschille
Gy by mijn bevon.
4 Ik bid Princesse doet mijn onderstant,
En biedt u Dienaer dan toch eens de hant:
Ey spaer sijn leven// En wilt mijn geven
V troost daer neven;
Ach mijn hertje brant.
UYT.