Toon: Galiarde nouvelle.
't WAerste Soet,
Dat my de borst doet blaken,
En me'e voed,
Is 't blosent soet uwens Kaken,
En Lipjes soet,
Die als een vloet,
Mijn hert
Door-vloeyen, tot verwekking' van mijn smert,
Want wie kan u schoonheyt,
De welk in u ten toon leyt,
Wil ik gaen,
Ik stook de vlamme aen,
Die mijn de borst door uwe min doen brae'n,
'k Vind' geen raet, Noch baet,
Om u sin, Tot min
Te wekke, en met kunst, V gunst
Te winnen door de tijt,
En stadigheyt, 't geen ik sal doen met vlijt.
2 Soo ik kan
Tot dit geluk geraken,
'k Sal u van
Dees' weldaets soet doen smaken
Het aengenaemst',
't Geen u bequaemst'
Sal zijn
Tot vrolikheyt, en mijn verwonne pijn:
Want hoe soud gy soetert
My haten? die als roet-wert,
Soo wanneer
V stuersheyt my toe-keer'
Die door de quel mijn quale stadig meer':
Want gy kand, De brand,
Met de douw, Me-vrouw
Verdelegen, en verdoen, De gloe'n
Die my quelle geeft genae,
Ey haestig! want de tijt vereyst het drae.
C. V. O.