Stemme: Ach Lerinde!
V Eltgodinnen,
Stelt u tot klagen, nu de Bachantse schaer,
Die van binnen,
Vermommen van den Wijn, de soeten Harpenaer,
Die elk tot vreughd door sijn gespeel bewoog;
Ja Bos, en Boomen,
En Water stroomen,
Wierden genomen
In, door sijn vertoog, vertoog, vertoog,
Dat Go’on trok van om hoog.
2 Doot geslagen:
Hebben uyt bitt’ren haet, om dat hem haer doen
Niet kost behagen,
Noch haer te dertel, en al t’uytsinnig woe’n:
Nu is hy doot, en met hem alle vreught,
Die placht te wesen,
By u voor desen,
O uytgelesen
Godinnen! steets verheugt, verheugt, verheugt:
Maer nu vol ongeneugt.
3 Soete Snaren,
Kost gy haer bitteren haet niet doven uyt,
En bedaren
Haer, door u soete en heldere geluyt;
Waer door dat gy de Helsche Geesten dee
Haer smert verdwijnen,
Ia alle pijnen,
En ‘t stadig quijnen
Dat elk Geest daer lee, daer lee, daer lee,
Geneesden gy daer mee.
4 O Bachante!
Die door sijn spelen niet te bewegen waert;
Maer u kanten
Tegen een yeders vreugt, en u soo ontaert
Toonde van re’en der Goden, God Iupijn,
En al de Goden
Sullen dat dooden:
Fy! u gy snooden,
En wreede vol fenijn, fenijn, fenijn,
Altoos gedachtig zijn.
V. Staveren