Toon: Belle bergere de Mon Ame.
LIeve schoonheyt, Zon vol deugden,
Zoete voedster van de vreugden,
Die de minnaers Zielen voen,
Wist ghy wat ik wel zou doen,
Om weer in uw gunst te raken,
'k Wed dat ghy, voor alle zaken,
My zoud helpen, dat dees lust,
Door uw zoetheyt wiert geblust.
2Wist ghy hoe ik door u oogen,
Dese starren, ben getogen,
In de Hemel van de vreught,
Daer de Ziel zich door verheugt,
'k Wed' dat ghy my, zonder marren,
Van de smerten, die my zarren,
Zoud verlossen, door de reen,
Dien ik vaak heb aengebeen.
3Toen ik, onder 't lieflijck blozen,
Van uw Lelien en Roozen,
Daer de zoetheyt zoet in speelt,
U, vol lusten, heb gestreelt,
Lusten, die mijn Ziel doorboorden,
En mijn zinnen zo bekoorden,
Datse d'waelden buyten 't Pad,
Daer de Geest zijn zetel had.
4Wil het toch eens overleggen,
En aen my, belief 't u zeggen,
Waer mijn misdaad in bestaet:
Of zy eyscht zoo bittren haet,
Dat ick, uyt uw' oog, moet dwalen,
Dat my trooste, met haer stralen,
Stralen, daer ik eertijts door,
Al mijn vryigheyt verloor.
Lieve Schoonheyt, mag het wesen,
Laet my zijn, gelijk voor dezen.
Vw' E. Allerminste dienaer.
Mon heure Vindra.