Stemme: Adieu verheven Troon. WAer doolje soete Schaep, En laet u Herders-Knaep, In droevige gepeynsen: Of Schaepjen dat ick vant, Most sijn mijn Bellarand', Dan sou mijn vreucht Son rijsen. 2Ay jeugdigh pluym gediert Hoe legje dus en tiert Ey kunt my niet vermaken Of 't Schaepjen dat ick vant, Most sijn mijn Bellarant Na wiens by sijn ick hake.
3Deck Phebe, deck u Sael, U schitterend' gestrael, Can 't Hertje niet verblijen, Of 't Schaepjen dat ick van't Most sijn mijn Bellarant Dan seeg mijn druck ter sijen. 4Sou Bellarant wel sijn, De heelster van mijn pijn. Och jae 'k en kan niet rusten, Of 't Schaepjen dat ick van 't, Most sijn mijn Bellarant, Het doel-wit van mijn lusten. Hy spreeckt. HIer sal ick mijn Schaepjes weyen En mijn Bellarant verbeyen: Die my hier te comen sey: En Phebus met gout livrey,
Uyt Neptuni silte kimmen, Om het aertsche-dal comt climmen, Doch de tijt is langh verby Bellarant, hoe pijnt gy my? Bellaarnt, hoe can het weesen? Dat gy my in duysent vreesen, Dus laet hunckren na die stont, Dat ick van u lieve mont Sal den soeten Dauw afplucken, En u poesle Kaeckjes drucken, Alsw' ons 't samen sullen spoen Om liefds Offerhant te doen: Met gebloemt en Lauwerieren Venus Elpen-Tempel cieren: Hooge Hemel sal 't geschien, Dat ick haest dien dagh sal sien! Dan sal ick uyt Floraes Coffer. Brengen 't schoonst geblomt ten offer:
En u op gepronckt Autaer, Cieren met een braveschaer Uyt gelesen Herderinnen, Die haer sullen laten vinnen, Om met aengenaem gesanck. U te geven lof en danck,My dunckt ick hoor gerucht gins aen de Zuyver-stroomen Sou Bellarant haer wel verschuylen in de Boomen, Voor 't steecken van de Son, ick soek met alle vleyt, Om sien of Bellarant hier oock verborgen leyt.
Hy siet haer aen comen en spreeckt: ACh Hemel wat ick sie, voogdesje van mijn sinnen, Wat doet ghy Bellarant, wat gaet ghy lief beginnen, Dat ghy voor my verschuylt: Bellar: Lief u daer aen niet stoort, Ick heb hier al een wijl u clachjes aen gehoort,
Ia in mijn siel geprent, doch hielm' achter dees Linde, Om sien mijn tweede siel, of gy my niet sou vinde: Boet' nu vry mins grage lusjes In dit groene lommerruyght, Neemt voor een nu hondert kusjes Siet mijn stafje, Herder tuyght; Hoe ick u met hert en sinnen, Als mijn eygen selfs bemin; Ia so! dat 'k al d' Harderinnen Trots in ongeveynsde min. Clorimont. Schoonste Perl der Herderinnen, 'k Speur u ongeveynsde liefd'
'k Speur u trouheyt in het minnen, Dies mijn hert in 't uw' geriefd' U sal eeuwigh weerliefd' toonen, Noyt sal tweedracht, haet of nijt, In u Herders boesem woonen, Tot de doot ons sieltjes scheyt. P. Dubbels spe vivo: Hoop baert troost.
Cookies on Poetry Cove