Stemme: ô Kersnacht.
GOddin, die door u minlick loncken,
Het koutste hert soo kunt ontfoncken,
Datmen door mins gevlamde toorts:
Sijn sieltje lichterley voelt blaaken,
En comt u schoonheyts troon genaaken,
Om coelingh voor sijn Minne-koorts.
2Vergunt dat ick u weerliefd' erve,
Of anders, soetert, moet ik sterve,
Ja ben alree een levend 'lijck,
Ick quijn, en teer en moet versmachten,
Ten sy gy mijn smert comt versachten,
En maakt mijn wil de uw' gelijck.
3Dan sal 'k u blonde kruijn vercieren,
Met vers gebloemt en lauerieren,
Tot teecken van mijn trouwe liefd;
Wiens vlam noyt sal verduijstert werden,
Maer in gestaage glans volherden,
Tot Atrops schicht dees borst doorgrieft.
P. Dubbels spe vivo:
Hoop baert troost.