Stemme: 't Vinnigh Stralen.
WAer toefje waerde Clorimont.
En laet u Bruyt verlangen,
Verlangen na die soete stont
Dat ghy my sult ontfangen.
2Ontfangen tot u Bruyt en vrouw
Met suijckersoete kusjes
En knoopen so de Echte trouw
In op gehoopte Lusjes.
3Ach Hemel! sal die soete stont,
Eer Langh niet sijn voor handen,
Wanneer wy sullen mont aen mont
Ons zieltjes 't saem verpanden.
4Dra Echo, op, met alle vlijt
Gaet bootschapt mijn beminde:
Dat hy my hier, als 't is geseyt,
In 't Elsenbos sal vinde.
5Al waer ick Myrth en Lauwerier,
Met Bloempjes soet doormengel
En tot sijn eer en mijn plasier,
Een Bruygoms Kransje-strengel.
Sy spreeckt.
MY dunckt ick hoor ghesangh gins achter d'Ypre-Boomen,
Wiens schaterend' geluyt, door d' Echo inde stroomen,
Een soete weergalm geeft, de klanck comt dichter by,
Wie of het wesen mach? ick schuylme wat ter sy.
Sy siet hem aen comen en Spreeckt:
ACh, 't is mijn Bruydegom, nu is mijn vreught genaeckend',
Mits hy in mijn gemoet het droef gepeyns wegschakend'
Herschept het soetste soet, mijn hertje danst en springht.
Maer sagjes Bellarand om luystren wat hy singt.