Stemme: Als Bocks-voetje.
LEstmael als Phoebus met glinstrigh gevley,
Sijn straalen,
Liet daalen,
Op d'aartsche valey,
Vond' ik Celadon
Ontrent d' oosterbron,
Het Bosje vervullen met droevigh geschrey.
2Ick sprack Celadon, waer toe dit geclagh:
Hy schreyde,
En seyde,
Ach Clorido, ach!
'k En clage om niet,
Het grootste verdriet,
Comt my lacy! over: 't geen ymant, geschach:
3De Son van mijn Zieltje Cloriphilomeen,
Die wasten,
En plasten,
Aen d' Oever haer leen,
Mits comt 'r een gedruys,
Van Thetis gespuys,
En spoelden haer wegh: Haar droevigh geween.
4Door d' Echo gedreven my stracks quam ter oor:
En gierde,
En tierde,
Heel schor in 't gehoor,
ô Droevigste dagh,
Die yemant oyt sach,
Waer in ick mijn Nimph so onnoosel verloor.
P. Dubbels, spe vivo:
Hoop baert troost.