Steme. En fin Amour est mon Vaincquer.
CLorinde schoone Herderin
Ey staeckt gy staeckt u vlucht,
En hoort u Celadons bedroeft gesucht
Kan ick door smeecken noch gebeen,
Weerhouden niet u treen,
Maer wilt ghy stadich // en ongenadich
Vluchten voor my heen.
2Mijn lijden is u wel bekent:
Ach! 't is van heeden niet
Dat ick hen' u quam clagen mijn verdriet;
Helaes twee Jaren sijn voor by
Dat ick dees quelling ly,
En dat u oogen // het al gedoogen
Dat ick sterf om dy.
3Soo u mijn leeven lastich is,
En dat het u mishaecht
Geeft maer een teecken alte wreeden maecht,
Schoon dat ick derf het lieve licht
Maar meest u schoon gesicht,
Ist u behagen // ick salt verdragen,
Noyt mijn minne swicht.
4Jae al geboot ghy my te gaen,
In d' afgronts nare poel
Te sien al daer der schimmen droef gewoel,
Ick sal met bidden om uytstel,
Maer stracx op u bevel,
Met vlugge treeden // my spoen beneeden,
Tot int diepst der Hel.
5Wel aen verandert dan u sin,
En neemt u Herder aen
Laet hem doch langer niet soo treurent gaen,
Maer toont medoogen schoone Son
Aen uwen Celadon,
En laet sijn Clachten // dat hert versachten
Welck noyt lieven ken.
Bleus.