Toon: Karileen. Damus. HOoge Goon! Kunt ghy 't verlies gedogen? Klarinda. Wat verdriet baart dese rouw? Of is het om een Lam? Damus. Het sien benam, My, dat ik verloor, en echter noch behouw. Klarinda. 't Schijnt, tot loon Dat zich mijn Ziel bewogen Met uw droeve klachten toont, Uw seggen met mijn boert. Damus. De waerheyt voert De droefheyt, en 't geen in mijn verhalen woont. Jaa dit verloren Baert mijn grootste vreugt.
Klarinda. Laat my doch horen d'Oorsaak uws geneugt. Het Koor Mijns Oor Wiert, door uw Tongh, Betreen Met die reen Die mijn begrip niet vong. Damus. 2Afgodin! Vw overhelder zingen, Dat gelijck Amphions stem, Een Tebens prat gebouw Bemuren zouw, Sloot vryheyt, en hert in een gewenste klem. Klarinda. Heeft de zin: Van dat ik deed ontspringen, V dan niet tot vreugd bekoort? Damus. De zin van 't zinrijck liet Verstond ik niet: Maer ben door 't gehoor met vele vreugd' gesthoort.
Klarinda. Vw fluyt, en reden Zouw, de wreedste ziel, Zoo kunnen kneden Als uw lust beviel. Damus. Waarom Bekom 'k Dan niet door reen, Vw liefd', Die my griefd' Door boesem, Hert, en leen? Klarinda. 3Ach! mijn eer Kan dese reen niet dogen. Damus. Een op Echt gevest verbond? Klarinda. My naakt, van schaemt, een bloos. Damus. Wiens root, de Roos Om haar kleur gekeurt, in hare schoonheyt wond. Klarinda. Maar, wanneer De Son, de dauw, komt drogen, En haar Karmomzijne blaan, Op 't heerlijkst, openset,
Haar glans verplet, En maeckt, van haer geur, een digt verwelckte laen. Damus. De Dadel tronken Zoo langh vrugtloos staen, Tot Mannestronken, Naken hare blaan. Mevrouw De trouw Ontmaagt geen Maagt, Zoo zy Zig, staag, by Haar Ega eerlijck draagt. P. Vander Gracht.
Cookies on Poetry Cove