Skip to content
1643

Amsteldamsche minne-zuchjens

Anoniem

Stemme: Nu sich ondanckbaer toont mijn Herderinne.

MOcht ick ô Swaentjen eens nevens u baede // als gy soo lobberent swiert by de strant, 'k Sou dan mijn krielende sieltje versaede // en soo verdrencke mijn hevige brant

Swanelijn, Swanelijn, keer u niet af // Sluyt doch u vleugeltjes wees niet te straf, swier met u dertele roeyertjes om // en heet my vriendelijck wellekom

II Waer toe verheft gy u vliegende wapen, En breeckt de Golleffies door uwe vlucht: Denckt ghy niet wie u sou moogen betraepen, Op vreemde stroomen en scheut-vrye lucht, Swanelijn, Swanelijn, keer u niet af Sluyt doch u vleugeltjes, wees niet te straff Swier met u dertele roeyertjes om, En heet my vriendelijck wellekom.

III Doch soo mijn bidden u wille niet dwinghe, Strooy dan een veeder in't bevende nat, Dat die u hobbele nae my doen dringhe 'k Salse doen leeve, door u ò mijn schat Swanelijn, Swanelijn, keer u niet af, Strooy doch u veedertjes, wees niet te straff. Swier met u dertele roeyertjes om, Swaentjen u pluympjes sijn my wellekom.

Besluyt. Nu sal ick Swaentjen soo lieffelijck prijsen, 'k Heb schoon de vedertjes van hare gonst des sal mijn Zieltjen haer liefde bewijsen, Rijmen en singhen en toonen haer konst, Swanelijn, Swanelijn, stel u gherust, Swier met u vleugeltjes waeret u lust, Kittel u Zieltjen in faste geneucht, En Swem soo heenen in vrolijcke vreucht. Veerder.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amsteldamsche minne-zuchjens · Anoniem · Poetry Cove