Stemme: Nova.
SEch mijn lief mijn waerde Nimphelijn,
kander inde werelt meer vernoegens zijn,
dan
die wy geniete met ons tween,
zoo lang de swarte nacht ons laet by een.
2Als ick sie u lieve leeden aen,
En u lonckjes voel tot in mijn boesem gaen,
Die mijn Zieltje kittelen in lust,
En maecken al mijn Leetjes ongerust.
3Als ick voel u Montjen aen het mijn,
(Vol Necktar en Ambroos) soo soet gehecht te sijn
Als ons Lipjens speelen tegen een,
En maeckt alsoo u Kussjes my gemeen.
4Als ick hoor u aen genaem geluyt,
Dat met sulcken val en soeticheytes uyt
V beleefde boesem op waerts dringht,
En soo wel luydent in mijn oore klinght.
5Als wy t' saem genieten al het soet
Dat den Hemel oyt aen yemant overdoet,
En ons vreucht soo ongemeen is dan
Dat die by niemant grooter sijn en can.
6Als ick wensch dat nimmer dageraet,
Noch oyt gulde Son meer aen den Hemel staet.
Die ons stooren in dees soeticheyt,
En roepen met haer Fackels liefjes scheyt.
Veerder.