Skip to content
1643

Amsteldamsche minne-zuchjens

Anoniem

Stemme: Als boxvoetje, &c. ROemdragende geesten in vierige min, Te dragen En klagen Met hert ende sin, Dat gy smaken moet Het bitter voor soet, En niet en verkrijgt haer wedermin. 2Onnosele clagers hoe sydy soo blint In 't vragen En plagen Van die gy bemint, Dient gy haer om loon En agt gy haer schoon Soo hebdy gewis u dubbel versint. 3Mint gy haer van herten en sweert gy niet vals, Wat plagen En clagen Haelt gy op u hals,

Te dwingen na loon Van u overschoon, Wiens soetheyt gy oordeelt te sijn vol gals 4Bellinde mijn schoone schijnt somtijts wel straf Doch hagen Die vlagen My tot in het graf, Want al wat sy doet Dat acht ick voor goet, En hoop daer oock nimmer te wijcken af. 5ô Waerdige sieltje wat schep ick al vreugt Van binnen In 't minnen, Gebiet my in deugt Te dienen Bellind Want 'k heb u besind, Soo lang als mijn breyn van minnen yets heugt. 6Voogdesse van mijn wil ick dien niet om loon, Maer 'k agte En wachte,

Op al u geboon, Om die dan met vlijt, 't Spijt die het benijt Op 't autaer te offeren der minne Goon. 7Teert gy long en lever 'k seg met dat gy plaeg t, Mijn lusten Noch rusten Soo 't u maer behaegt, Met 't geen dat gy wilt, Ben ick oock gestilt, Want noyt heeft u dienaer sijn dienst beklaegt. 8Soo ghy dees mijn liefde getrouwe min heet Sal 't vlieden Noyt 't geschieden, Noch nimmermeer leet Mijn trouwe min pleet Noch nimmer u wet, In mijn breyn comen sal in het vergeet, I. A.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amsteldamsche minne-zuchjens · Anoniem · Poetry Cove