Skip to content
1643

Amsteldamsche minne-zuchjens

Anoniem

Stemme: C'est trop courier les eaux. DE liefd' blinckt als de deugt Wert door de liefd' verheugt, Noch hooger blincktse, soo wanneer hun wortel gaet, En spruyt uyt sulck een gront, waer alle liefd' in staet. 2De grond, den tuijn, het lof, Is al in 's Hemels hof, Dus wie oprechte liefd', wil plucken die vang aen Om na 't schoon Paradijs van Jhesus hof te gaen. 3Daer is de liefde self, Dus wroet vry spit en delf, Ghy liefde vinden sult, by hem wiens liefd' ons al, Vertoont uyt liefde in de arme Beth'lems stal. 4't Is liefde die de aert, Neen d' hoogste vreugde baert,

Hoe soumen liefde dan niet lieven dien gewis, Uyt liefde tot ons al om liefd' gekoomen is. 5Gods Eng'len tuygen t'zaem Hoe liefd' ons door de faem, Doet roepen na de krib, vre, liefde, deugt bereyt, En komt met haer by die in arremoede leyt. 6besoeckt wiens slechte kooy, Nauw is bedeckt met strooy, En oogt eens by u selfs, of 't liefde niet en doet Die al sijn bitterheyt op neemt voor 't soetste soet. 7Wel aen dan aertsche mensch, Om tot gewenste wens, In liefdens lust-prieel te raken, eerst soo schraegt, Sijn liefde in u hert die tot u liefde draegd. 8Dat is mint uwen Godt Daer is liefdens hoogste lot, Dus mensch gedenckt wie God, en 's Hemels liefde erft, Geniet de kroon van vreugt die nimmer en versterft. C. Seep. Liefde verblijt.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amsteldamsche minne-zuchjens · Anoniem · Poetry Cove