Op de Wijse, van Lyon. EEn Amoreuse fiere ghelaet Heeft mijn jonck herteken doorwondt Geeft sy my geenen raet Ick sterve in korter stont, Haer Amoureuse ghesichte Haer lieffelijcken rooder mondt Haest u ghy Venus Nichte Maeckt uwen dienaer ghesont. Boven Iuno ghepresen Staet ghy int herte geprent, Mocht ick u dienaer wesen Als ick ben in absent, Schoon lief wilt u verneeren Reyn Bloemken seer execellent, Laet ons te samen boeleeren Ontfanght my in u Konvent. O weerde soete lieveken Komt voor u Vensterken staen, Ontfanght van my dit Brieveken Daer in suldy vinden staen, Mijn jonste en eerbaerheden Reyn Edel Vrouwelijk graen, Wilt doch in danckbaerheden
V schamel dienaer ontfanen. Ick hoorde de Nachtegael singhen Ende ick hoorde hem maken groot gheclach Ick en kan my niet bedwinghen, Ick verwonder my wattet wesen mach, Mijn hemdeken wil ick aenschieten En mijn Vensterken open doen, Hoe sout my moghen verdrieten Die Mey staet lustich en groen. Dat schoon kint heeft uyt ghekeken Die maen scheen licht en klaer, Haer lief quam daer ghestreken En sprack minlijck teghen haer, Met Pijpen en Tamboeren Dede hy haer een Amoreus ghelaet, Die liefde stont te roeren In dit schoone Kint delicaet. In een Prieel met Roosen Dat daer beneden stondt, Daer hebben sy een lange poose Gaen spreken Mont al teghen Mont, Zy hebben gaen domineren En Venus bant ontdae Daer ginghen zy in studeren, Elck was met minne bevaen. met alsoo scherpe sinnen Soo waer zy noch beraen, Dat Edel tresoor van minnen Dat hebben sy 't samen ontdaen, Haer lieder herte heeft haer ontsoncken Door der minnen durst Sy hebben malcander gheschoncken Een ghebodt der Amoreusen lust. Oorlof edel Kersouwe Wel rieckende Roosemerijn, Schoon lief blijft my altijt ghetrouwe Mijnder herten Medecijn, Want ick nu moet henen varen Al doet mijnder herten pijn, Godt wil u in deuchden sparen, Als ick van u moet zijn.
Cookies on Poetry Cove