Op de wijse: Almangie de mour.
SChoon Liefken jent
Int hert geprent ghepresen
Om u lijd' ick torment,
Dat ick absent
Van u dus langh moet wesen,
Ick wou het waer een endt
U Roosken root seer excellent
V wesen bloot
Brenght mijn hertken in torment,
V Ooghjens schoon
Staen my ten toon
Ghelijck de morghen-sterren in 's Hemels throon.
Schout nijders quaet
Die altijt quaet versieren
En saeyen haren zaet
Door twist en haet, daer sy in domineren,
En spreecken niet dan quaet,
Vliet haer gequel, schout haer ghepraet
Dat haer opstel mach komen te laet,
Reyn Maeghdelijck zaet
Komt my te baet
Soo mach ick domineren
Na 's Werelts raet.
Eylaes discoort
En wilt op my niet wreecken
In lijden blijft ick versmoort,
Maer dat ick rechte voort
Mijn soete Lief mocht spreecken
Soo quam mijn vreught aen voort,
O Liefken soet mijn bede aenhoort,
Al door dijn groet geeft my confoort
O bloeyende jeught
Mijns herten gheneucht
Ick sal u niet begeven Lief
Peynst om my als ghy meught.
Princelijcke greyn
Wilt compassy toonen,
Wt liefde certeyn
Ghy zijt de liefste alleyn
Boven alle Vrouwen
Al in des werelts pleyn,
O Edel Kerssou
Daer ick alleyn op bou
O reyne Ionckvrou
Dien ick alleen betrou,
O roosken root, troost my 't is noot
Ick sal u niet verlaten Lief
Tot inder doot.