Op de wijse: Den tijdt is hier. ICk min een Maeght Van deughden alsoo rijcke Dat ghyse saeght Die schoone hubsche Vrou, Maer ick beklaeght My nu seer droevelijcke Had ick't ghewaeght Aen die schoone Karssou En haer ghevraeght Maer nu leef ick in rou, Want sy my nu wilt hooren // niet Dus moet ick druck oorboren // siet En singhen het verloren // Liet Dat ick nu sleep het tou. Sy is soo teer Van Lijf enden van Leden Wouse de Heer Mij geven tot mijn Bruyt, Soo sou ick weer Van herten zijn te vreden Ende noch meer Gaen wie'n het quaet onkruyt, Dat my nu seer Al inde ooren spruyt Op mijn liefken spreken // gaet En seggen haer ghebreken // quaet Maer 't is niet dan qualijcken // praet Dit roepen overluyt. Hero seer schoon Was soo niet vol wijsheden Als haer persoon Dat is mijn wel bekent, Mocht ick ten loon Haer noch krijghen vol seden In 's werelts throon Gheen liever liefken jent, Haer dient de kroon Te draghen excellent, Och wou sy doch verwarmen // mijn In haer sneeu-witte armen // fijn Dat sou voor mijn gheen karmen // zijn Maer vreughde sonder ent. Princes voorwaer Mocht ick eens genieten, soo sou eenpaer
Mijn treuren zijn ghedaen, Want alle Iaer Gaet Cupido mijn schieten Met Pijlen klaer Gaet hy hem nu belaen, Want 't valt my swaer Langher te houden staen, Dus wilt mijn druck versachten // soet, En wilt doch na mijn achten // goet Dat ick niet langher wachten // moet, Dus wilt u kort beraen.
Cookies on Poetry Cove