Amoreuse liedekens

Op de wijse: Orpheus droef van sinnen. HEt Nachtegaelken kleyne Verheught den Somer schoon Met sijnen soeten sanck, Int Wout by een Fonteyne Daer heeft menigh Persoon Geluystert nae 't gheklanck, Den tijdt viel my niet lanck, De wilde Dierkens spronghen Al in dit groene dal, Die Vogeltjens daer songhen Lieflijck over al. Int wout stont een Valeye Verciert met [Bloem]kens reyn, Schoon ende triumphant, Daer gingh ick my vermeyen Al in dat lustigh pleyn Daer ick die liefste vant, Ick sagh langhs eenen kant, Naer my een Maget komen, In witte zy ghekleet 't Was een soo schoone bloeme Als ick ter Werelt weet. Doen sy my wert gheware Seer vriendelijck sy loegh Met haren rooden mont, Daer quam int openbare Wat liefde sy my droegh, Doen ickse trouwe vont Mijn herte wert ghesont Door die reyn Maeght ghepresen, Want als Helena schoon Soo docht sy my te wesen Onder des Hemels troon. Wy ginghen deviseren Houdende hant aen hant Als amoreusen doen Zeer vriendelijcken [spanceren],

't Scheen int beloofde lant, Soo lustigh wast int groen Die Mey was int saysoen 't Wasser vol duysent vreughden, Dat door der minnen gloet Ons herte seer verheughden, Denckt wat de jeught al doet. Sy songhen daer Musijcke Al opter snaren spel, melodieus en soet, Wy spraecken Rethorijcke Lustigh sonder ghequel Met eenen blijden moet, Het wasser al voor spoet In de schoone waerande, Wy maeckten eenen dans Mijn Lief vlocht met haer handen Van Roosen eenen Crans. Daer ginghen wy ons rusten Onder het groene rijs, Al op dat selve pas, In een prieel van lusten Het scheen een Paradijs 't Welck vol playsantheyt was, Verborghen in dat gras Daer heeft een Slangh geseten Die mijn Lief in haer voet Doodelijck heeft ghebeten 't Welck ick betreuren moet. 't Fenijn heeft haer bevanghen Sy sterf den bitteren doot In alsoo korter stont, Die daer met spel en sanghen En Bloemkens in den schoot Fraey was ende ghesont, Och haren rooden mont Die wert soo bleeck van verwen, Al dees wellusticheyt Heeft die Maeght moeten derven Haer tot sterven bereyt. Nu mach ick wel beklaghen Mijnder gheboorten dach, Met tranen menichfout, Nu ick alleen moet draghen, Lijden sonder verdrach, Hebbende dit aenschout Hoe seer ick ben benout, Nu moet ick in mijn leven

Met eerbaer herten koen Haer doode wanghen geven Wt liefden eenen soen. O scheyden bitter scheyden Hoe hert is u ghelagh Soo ick ghevoel present, Wy ginghen ons vermeyden Noch heden desen dagh, Nu leyt mijn Lief gheschent, Och wat is 's menschen ent, Men siet hem snel verdwijnen Ghelijck den roock vergaen Met droefheyt en vol pijnen 'tIs hier seer haest ghedaen. Wat baet hier triumpheren Wat baet solaes en vreught, Die wy een kleynen tijdt Wel lustigh hier hantieren En nemen ons gheneught Vleeschelijcke breet en wijt, Die doot die volght subijt Men kanse niet ontkomen Met haren stralen sterck, Wy worden wegh ghenomen Ghelijck een glas dat breeckt. Ghy amoreuse dieren Spiegelt u hier aen wel, Hoe dat dees Maget schoon In een wout gingh playsieren Met sangh en snaren-spel Onder des Hemels throon, Met haer dienaer ydoon, Hy hiel haer wel in waerden Met des werelts gheraes, Nu leytse inder aerden En is der Wormen aes. Het solaes deser Werelt En is doch anders niet Dan als een bloem int velt, Hoe schoon hoe rijck beperelt, Sy moeten sterven siet, Wie weet sijn tijdt ghestelt, Den mensche wort ghevelt, Het leven moet daer uytten, Nae dat elck heeft ghedaen Segh ick in mijn besluyten Sal sijnen loon ontfaen.