Op de wijse: Ick segh adieu wy twee moeten scheyden.
HEt soet ghequeel Van d'Edel Nachtegalen Hoortmen niet veel Om onse Stadt verhalen, Dus willen wy verheffen dan Den Liewerick soet die naest daer an Vermaken kan En alle man Des Mens geneuchte vertalen. Vogelken kleyn Ick segh u nu te voren, Vint ghy alleyn Mijn liefste Lief verkoren, Des morghens vroegh als sy op staet Alhier int groen spanceren gaet, En 't hert ontslaet Om u ghelaet En soeten sangh t'aenhooren. Voeght u daer by Om mijn bevel t'ontfouwen, En seght haer vry Oock alle fraeye Vrouwen, Dat sy haer schoonheyt wel gheacht Haer fiere wezen groot van kracht Dat elck toe lacht In haer ghedacht Niet al te veel vertrouwen. Die Bloemkens fray Die s' Winters heel verteeren, Nu inde May Weer op een nieu finzeren, Maer haer schoon vrientlick aenschijn klaer Dat sal verwecken Iaer op Iaer Vermaent dit haer, En 't sal daer naer Nimmermeer weder keeren. Want als de Lucht Vertreckt met haer behaghen Comt onghenucht Met hondert duysent plaghen, En die haer wel hebben ghevrijt Die zijn sy dan gheworden quijt Door trots oft spijt, En metter tijdt Komen zijt niet weer vraghen. Hierom Princes
Wil nu u jeught ghebruycken En laet dit les V hert daer toe ontluycken, Dat ick die soete somer lanck Mach rusten in u armkens blanck Om met u danck Door Venus dwanck De vrucht des Meys te pluycken.
Cookies on Poetry Cove