Op de wijse: Ick klaegh u Venus dieren.
SChoon liefste lief ghepresen
Ick schrijf u dit ghedicht,
Ick bidt u wilt dit lesen
En wordt daer door verlicht,
Want mijn hart dat swicht,
Sal ick noch lamenteren
Om dat Cupidoos schicht
Mijn hart gaet persequeren.
Om u ist dat ick jaghe
Schoon edele Godin,
Daer sal van al mijn daghen
Geen komen in mijn sin,
Die ick boven u bemin,
Of jonst sal konnen toonen,
Dus wilt tot mijn ghewin
My met weer-liefde loonen.
Had ick den Appel lustigh
Die Paris Venus schanck
Ick schoncken u rustigh
Wt liefde eer yet lanck,
Door lieflijck ghesanck
Hebt ghy mijn hart getogen
Liefste in u bedwanck,
Oock sin, ghemoet en ooghen.
V minnelijck wezen aerdigh
Hebben mijn ooghen verblent,
Schoon Lief u sinnen aerdigh
Bid ick te mywaerts went,
Of ick worde gheschent
Als een bloemken kan bederven
Gepluckt, dus liefde seyt
Of van rou moet ick sterven.
Princesse wilt doch hooren
Nae mijn droevigh geklagh,
Wilt u daerom niet stooren
Al doe ick sulck ghewach,
Want ick anders niet en mach
Eenigh solaes bedrijven,
O maeckt met my verdragh
O Princesse der wijven.