Amoreuse liedekens

Op de wijse: Schoon Lief wat gaet ghy brouwen. GEneught heb ick ghepresen 'tWas al mijn tijdt verdrijf, Waerom mach 't nu doch wesen Dat ick soo niet en blijf, Maer dat ick nu door vreese Onconstigh van druck schrijf, V liefde daer ic na spoore Doot my gansch door sijn macht En als het rijpe Coren Verbrant door des Sons kracht, So gae ick nu verlooren Door u fierheyt onsacht, Die my wel eer verblijden Die moet ick nu vermijden, Iae haer gantschelijck ontvlien, Ghy gaet het my verbien V schoonheyt doet ghy glijden En in u liefde strijden, Want in u alleen dat, 'tplach soo ick mien Aen anderen te sien. Och ginght ghy slechts aenveerden Den boge in u hant, Diana sout ghy waerden Maer droeght ghy 't hart dat brant So waert ghy op der aerden Venus selve playsant, Nochtans gingen dese haer paren Elck met sijn Lief besint Die oock der Muse snaren Waren heel onbekint, Soo meught ghy oock voort varen Vws gelijck men niet en vint. Kloeck verstant en schoonheden, Fraeyheyt en soete zeden, Ionst, konst en practijck, Daer toe van goede rijck Heeft natuere noyt gheleden Om hooghmoet te vertreden In een Persoon ghelijck, Van die sin neemt een wijck Nae sulck en is geen kijck. Mijn lust niet te cieren Want alles my mishaecht, gy gaet u van my kieren, Daer 't herte jonste toe draeght, Ick moet my droevigh tieren

Want jalousie my plaeght Ghelijck Iupiter te degen V schoonheyt mercken aen, Om liefd' met u te pleghen Wert hy terstont een zwaen, Of in een gulde regen. Verkeerde hy hem seer saen, O Goden der Godinnen Wilt u doch besinnen, Komt red' my uyt onspoet Ick val u Lief te voet, Wilt ghy gheen liefd' beginne Lijt dat ick u beminne, Want Talia die doot versachten mijn gemoet Daer liefde vast in wroet. Snachts gaet mijn druck versellen Onrust die slaept verplet, My dunckt ick gae u quellen Om een kusjen al te met, Ick kan 't niet al vertellen Wat dat ick noch voren set, Al zydy uyt den ooghen Ghy zijt niet uyt mijn hart, Lief gaet mijn vertooghen Al zydy van soo vart En doet my dan ghedooghen Veel droefheyt ende veel smart, Als ick u huys aenschouwe Daer ick als minnaer trouwe Lief voor mijn Medecijn Dick kuste u aenschijn En sie dat ick met rouwe Van u o schoone Vrouwe Verstooten ben met pijn, Gheen bitterder fenijn Mach my op aerden zijn. Ghy preest Princes certeyn Mijn Dichtens fraeye konst Nu liefde niet wil lijen Moet ick derven u jonst Maer komt u by my vlijen Ick derf de Muse gonst, Wat u pleegh te behaghen Hebt ghy ghenomen mee, Droefheyt gaet my nu plaghen Dies is de konst aen twee Die konsten my verjaghen

Door mijn klagen en wee, O Phebe wilt my leeren V Liere weer omkeeren Vernieut my inden sangh, Op dat ick troost ontfangh, O ghy Venus vol eeren Wilt mijn lijfs schip ontmeeren Stuert tot my haren gangh Want mijn hert bangh Heeft daer na verlangh.