Op de wijse: Alst begint.
EEn Meysken op een Revierken sat
Soo schoon sy was,
Sy sat en verbeyde haer soete lief
Int groene gras.
Sy sach een Scheepken comen zeylen
Soo diep in Zee,
Haer hertken verheuchde van binnen so seer
Sy en treurde niet meer.
Och Schipper seyde sy Schipper mijn
Waer wilstu zijn,
Ick wou dat ick waer te Lonnen aen 'tlant
In die coele Wijn.
Dat Meysken is in dat Scheepken getreden
Fris wel ghemoet,
Och Schipper ick heb den honger so groot,
Hebt ghyer gheen broot.
Bier en Broot heb icker ghenoech
Tot dijner behoef,
Een Beddeken om te slapen soete Lief
Comt inden Roef,
Sy seylde so menighen nacht en dach
Soo diep in Zee,
Tot dat sy quamen te Londen aent Lant
Aen die schoone Stee.
Sy zijn te Londen aent Lant ghetreden
Al inde Wijn,
Haer Vader en Moeder deden haer soecken
Waer machse zijn.
Haer Vrienden en Maghen deden haer schelden
Om eenen Man,
Al ben ick een Schipper sijn Vrouken gheworden,
Wat leyter an.