Op de wijse: Looft God den Heer der Heeren soet. SOo wie bemint een Meysken rijck Van lijf en aenschijn suyverlijck, Heeft hy geen gelt met schande, Raeckt hy in Venus bande.
Al ist dat ghy van herten mint, 't Beurt selden dat hy troost vint Sy soeckt veel beter ware, tot haren nieuwen jare. Want sy is meer als sijn partuer Al is sy milt sy siet wel suer, Als hy denckt vreught te orbooren Soo wint hy noch twee ooren. Met woorden schoon maeckt sy hem blijt, Met Tartalo gaept hy seer wijt Om troost nae zijn verlanghen Int nieuwe Iaer t'ontfanghen. Hy loopt somwijlen jaer en dagh Zijn herte gloeyt oft int vyer lagh, Noch moet hy 't Meysken derven Verbrant met Phaeton sterven. Hem acht hy groot die haer aenschout, Gheluckigh die eens met haer kout, Saligh die ders eerbare Krijcht tot sijn nieuwe Iare. [P]egases hout alleen termijn Als hy meent dus gheacht te zijn, Belle Rophoon hooghmoedigh Valt met sijn hoop dan spoedigh. Ixions radt draey hier onvroet Al ist verlooren wat hy doet, Noch soeck ick dees Ionckvrouwe Int nieuwe Iaer door trouwe. Dick dunckt hy dat hem 't herte raeckt Dan valt hy dat hem 'tlichaem kraeckt Met Icaro bedroghen Is hy te hoogh ghevloghen. Een ander toont sy fier gelaet, Maer hy moet derven troost en daet, Hy blijft noch dienare By haer int nieuwe Iare. 't Een onval hem heeft gheplaeght Als hem het ander wat nae jaeght, Liefd' doet hem eeuwigh suchten Een ander pluckt haer vruchten. Die Vogel wort ghehaelt op't lest, Soo hout hy niet dan 't lege nest Hy moet met goed' propoosten Int nieuwe Iaer sich troosten. Hy loopt tot hy wort out en kout, Hy blijft geen Tin al was hy Gout, Sijn Roosen sonder ruycken
Vervallen van haer struycken. De hoop en sorgh maeckt hem seer grijs, Hy eet zijn vleesch en bloet tot spijs Hy leeft in ellent sware En sterf van jaer tot jare. Als desolaet hy dickwils sweeft Die Minnaer Hen noch Kiecken heeft, Elck hoopt sijn goet door 't sterven In 't nieuwe Iaer te erven. Wie sal den dorren steel Behaghen als de Roosen eel Nu zijn verdort by hoopen Niemant en salse koopen. Daerom in tijts nu wel versint Siet dat ghy sulcken Meysken vint Dat u in goet en eere In staet ghelijck sy seere.
Prince. 't Schip is schaloos in gheraeckt, Prins doet u best haer herte schaeckt, Ghy wert een lieflijck pare Al inden nieuwen Iare.
Cookies on Poetry Cove