Op de wijse: Van een aerdigh Boerken.
HEt was een aerdigh Boerken
Wt vryen soud' hy gaen
Daer ontmoeten hem een mooy Moerken
Daer by soo bleef den Boer staen.
Den Boer goet ront
Boot 't Meysken sijn mont
Een kusjen alsoo fijn,
Daer isser drie pont
Haelt my terstont
Den Wijn op dit termijn.
Doen liet den Boer bereyen
Een Tafelken wel gherust
Van Hoenderen en Pasteyen
Daer na soo kreegh den Boer lust.
Den Boer schoof gheheel
Wt een platteel
Een Ham van twaelf pont
Al door sijn keel
't Was hem gheen scheel
In alsoo korter stont.
Een Hoentjen wel ghebraden
At den Boer op sijn sat,
Een kruycke van twaelf quaerten
Lapten den Boer in zijn gat.
Doen bleef hy staen
En was seer belaen
En hy moest slapen gaen siet,
Sy namen sijn gelt
't Was ongetelt
Een penningh en hiel den Boer niet.
Sijn rock en mantel sy namen
Sy stieten hem voor de deur,
Eylacy doen den Boer ontwaeckten
Doen stont hy in swaer doleur.
Hy was belaen
Van den Edelen traen
En hy moest t'Huyswaert gaen,
Niet een troostelijck woort
Tot sijn confoort
Mocht den Boer van't meysjen ontfaen.
Prince wel lieve Boeren
Als ghy uit vryen wilt gaen
Wilt soo de meysjens niet loeren
Denckt eerst hoet sal vergaen.
Dus is mijn raet
V knopdoeck bewaert
Soo blijft ghy onberooft
Gaet uwer straet
Laet die Meyskens aert
Soo klout ghy niet u hooft.